z duńską odzieżą używaną |
Malownicze miasteczko Skoczów położone jest w przygranicznym regionie południowej części Polski, w województwie śląskim. Wkomponowane zostało w krajobraz wzniesień u podnóża Beskidu Śląskiego. Najstarsza wzmianka pisana na temat Skoczowa pochodzi z 1232 roku. O tym mieście pisał również Jan Długosz. Poselstwo adwentowe dotarło do Skoczowa na początku XX wieku. W pobliżu Skoczowa znajduje się bardziej znaczące w tym regionie miasto Cieszyn. W roku 1908 w mieście tym ochrzczony został Józef Niedoba i jego brat Paweł. 26 stycznia 1909 roku w Cieszynie ochrzczonych zostało kolejnych 8 osób. Wśród nich był Ferdynand Dzik, żona Józefa Niedoby, brat Unucka wraz z żoną i synem Wilhelmem, a także Otton Staniczek ze Skoczowa i siostra Płaszek. Powiązania rodzinne, praca, a przede wszystkim aktywność ewangelizacyjna Pawła Niedoby, i w pewnym stopniu Ferdynanda Dzika, sprawiły, że 25 marca 1911 roku ochrzczconych zostało kolejnych pięć osób ze Skoczowa i okolicy. Z tych pięciu osób oraz trzech, które wcześniej zostały ochrzczone w Cieszynie, 3 kwietnia 1911 roku utworzono grupę w Skoczowie. Praca naszych pionierów doprowadziła w ciągu 2 lat do wzrostu liczebnego zboru do 80 osób. Pierwsi nasi członkowie pochodzili z różnych okolic ziemi cieszyńskiej, zatem każdy z nich udawał się w swoje strony dzieląc się radosną nowiną, że przyjął Jezusa jako swego osobistego Zbawiciela. Zorganizowano regularne cotygodniowe lekcje biblijne w Skoczowie u braterstwa Chodurów, Bażanowskich, Pieszków, a także w Nierodzimiu, w Wiśle i w Jaworzu. Efektem tej pracy było pozyskiwanie coraz większej liczby ludzi do Chrystusa. Zbór skoczowski rozdzielił się wtedy na takie grupy, jak Skoczów, Nierodzim, Jaworze, Wisła i Brenna. Pierwsze nabożeństwa sobotnie odbywały się w mieszkaniach u brata Szalbuta w Skoczowie, u brata Bażanowskiego na Bładnicach i w Brennej u brata Holeksy. Korzenie chóru zborowego sięgają początków lat 20. XX w., gdy zorganizowano chór mieszany, a od roku 1924 istniała orkiestra dęta. Niektórzy wyznawcy zboru skoczowskiego podjęli się również tłumaczenia pewnych pozycji książkowych z języka niemieckiego na język polski. Gdy liczba wyznawców się powiększała, wspólnym wysiłkiem w 1926 roku zbudowano w Skoczowie dom modlitwy. Parcelę przekazał brat Szalbut. Praca przy budowie wykonywana była bezpłatnie. Nawet czas kryzysu gospodarczego nie przeszkodził w dziele budowania. To właśnie tutaj, gdzie się dzisiaj znajduje nowy obiekt naszego zboru, przebiegało stare koryto rzeki Wisły, co pozwoliło na wydobywanie piasku oraz żwiru, które służyły do budowy. Już w okresie przedwojennym w zborze skoczowskim odbywały się zjazdy i zebrania okręgowe, które bardzo często były połączone z niedzielnymi wycieczkami w góry, aby i tam wielbić Pana pieśnią. Niestety, nastał rok 1939, kiedy to władze okupacyjne wydały zakaz zgromadzeń, a w budynku urządzono magazyn poczty. Pod koniec wojny, w czasie walk, budynek, kapliczny poważnie ucierpiał na skutek uderzenia pocisku. Niektórzy członkowie zboru w okresie pożogi wojennej ponieśli śmierć, jednak ci, co pozostali, szybko na nowo się zorganizowali i z wielkim zapałem przystąpiono do remontu kaplicy. Szczególny wkład w prace remontowe wykazali bracia Jerzy Dziadek i Aleksander Pieszka. I tak już 28 lipca 1945 roku kaplica otworzyła swoje podwoje. Stan liczebny wyznawców wynosił wtedy 46 dorosłych osób. Zorganizowano również chór, którym kierował brat Paweł Pieszka. W zborze skoczowskim przeprowadzono wiele akcji ewangelizacyjnych, czego efektem był wzrost liczebny naszych wyznawców. Nie obyło się oczywiście bez tradycyjnych zjazdów okręgowych z udziałem pastorów oraz licznych gości z kraju i z zagranicy. I tak mijały lata. W roku 1961 nasz zbór obchodził jubileusz 50-lecia. W okresie tym bardzo ożywione było życie muzyczne. Działała orkiestra, zespół wokalny oraz chór. Oczywiście odbywały się również wycieczki w góry Beskidu Śląskiego na Soszów w Wiśle i wiele innych. I tak już od tego okresu, co 10 lat, w naszym zborze obchodzono kolejne jubileusze istnienia i działalności zboru. Przez cały okres działalności zboru zawsze wszystkim nabożeństwom oraz zjazdom towarzyszyły śpiew i muzyka. Powołany chór, pod kierownictwem Waldemara Pieszki, wykonywał wiele pieśni ku chwale Bożej. Oczywiście wykorzystano również męskie głosy tworząc kwartet męski w składzie: Ernest Pieszka, Robert Pieszka, Zenon Korosteński i Antoni Czyż. Nasze dzieci dorastały, przedstawiały swoje programy w zborze, natomiast w niedzielę brały udział w różnych programach dla nich przygotowanych. W latach 80-tych został również zorganizowany zespół muzyczny Ebenezer, który oprócz występowania w Skoczowie reprezentował nasz zbór również na zjazdach oraz festiwalach "Hosanna" w Bielsku-Białej. Ponieważ stary budynek wymagał remontu, w latach 80-tych powstała koncepcja budowy nowego obiektu. Decyzja dojrzewała kilka lat. W 1987 roku zostały zatwierdzone plany architektoniczne opracowane przez architekta Tadeusza Walarusa i przystąpiono do pracy. Realizacja budowy nie była łatwa, gdyż nie chcieliśmy żadnej przerwy w organizowaniu cotygodniowych nabożeństw. Wyburzenie starego obiektu odbyło się po wykonaniu ław fundamentowych nowego obiektu, a dopiero po wymurowaniu ścian nastąpiło etapami wyburzanie starych murów. Oczywiście w tym okresie życie zborowe nie ustało, gdyż odbywały się różne programy. Oprócz cotygodniowych nabożeństw i codziennej pracy na budowie organizowane były w okresie letnim różne spotkania na łonie natury, a w zimie tradycyjne kuligi dla wszystkich. Należy tutaj wspomnieć o udziale dużej ilości wyznawców na corocznych kampach młodzieży. Wreszcie po czterech latach, w dniu 30 listopada 1991 roku, nastąpiło poświecenie naszego domu modlitwy. Nowy obiekt powstał dzięki dużemu wkładowi członków zboru. Nie można oczywiście pominąć dotacji Zarządu Kościoła, Diecezji Południowej i wielu ofiarodawców z kraju i z zagranicy. Nabożeństwo dziękczynne związane z poświęceniem nowego domu modlitwy zgromadziło bardzo wielu wyznawców, kierownictwo Kościoła oraz władze miasta Skoczowa. W uroczystym nabożeństwie wystąpił chór zborowy prowadzony przez Waldemara Nabego, natomiast nasze dzieci przedstawiły okolicznościowy program. Lata 1991-2001. Po otwarciu nowego domu modlitwy z nowym zapałem wznowiono działalność naszego zboru. Powiększona kaplica dawała doskonałą okazję do organizowania większych nabożeństw, a także stworzyła możliwość do przedstawiania różnych programów przez dzieci i młodzież. Coroczne nabożeństwa dziękczynne z okazji zakończenia żniw uwieńczone są specjalną dekoracją złożoną z zebranych plonów ziemi. W 1999 roku dużą atrakcją była 62-kilogramowa dynia wyhodowana przez Mariana Dedio, co zostało odnotowane również w lokalnej "Gazecie Skoczowskiej". Liczna grupa naszych dzieci i młodzieży przygotowuje różne programy, nie tylko dla naszych wyznawców, ale także dla osób przebywających w domach dziecka czy w domach opieki. Na szczególną uwagę zasługuje również okolicznościowy wieczór autorski z Andrzejem Korsakiem, autorem książki "Pucybut Boży", który zorganizowany został przez Daniela Cichego. |
